Archive for January, 2008

แจ้งอัปเดทข่าวคราวในบล็อก จากลิลี่ค่ะ 22/1/08

Posted on January 22, 2008. Filed under: แจ้งจากลิลี่ | Tags: จากลิลี่, แจ้งข่าว |

 ประกาศด่วนจ้า ย้ายบ้านไปบ้านใหม่แล้วนะคะ ตามไปอ่านเรื่องย่อละครรายตอนตามบทโทรทัศน์ได้ค่ะลิงค์ไปบ้านใหม่
บ้านใหม่ Read Lakorn http://readlakorn.blogspot.com
………………………………………………………………………………………….

สวัสดีค่ะทุกคน
เป็นความกังวลใจเล็กๆ ของลิลี่เลยหละ ตอนนี้บล็อกมีคนมาอ่านเยอะมากกกกก เกินความคาดหมายของลิลี่เชียว ขอบคุณทุกคนอ่านนะคะ แต่ไม่รู้ว่า free blog ที่นี่มันจะรองรับคนเยอะๆ เนื้อเรื่องเยอะๆได้ป่าว ทีแรกกะจะเอา file clip แบบ youtube ของละครย้อนหลังมาลงด้วยน่ะค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะสามารถรึป่าวใน blog ที่นี่ แบบว่าลิลี่ก็เป็นคนโลว์เทคอยู่นะ เรื่องของเรื่องก็เพราะว่าลิลี่เองเนี๊ยะติดละครมากก แต่ไม่มีเวลา เพราะงานลิลี่ไม่เป็นเวลาเองนั่นแหละ  ก็เลยอาศัยอ่านเรื่องย่อ แล้วก็เปิด clip ย้อนหลัง ดูมาโดยตลอด  จึงเป็นไอเดียอยากให้คนได้มาดูกันที่นี่
มีข่าวคราวคืบหน้ายังไง ลิลี่จะมาบอกนะคะ
 ลิลี่
ประกาศด่วนจ้า ย้ายบ้านไปบ้านใหม่แล้วนะคะ ตามไปอ่านเรื่องย่อละครรายตอนตามบทโทรทัศน์ได้ค่ะลิงค์ไปบ้านใหม่
บ้านใหม่ Read Lakorn http://readlakorn.blogspot.com

เรื่องย่อละครดัง – ฟ้าให้เรามารักกัน

Posted on January 19, 2008. Filed under: ฟ้าให้เรามารักกัน | Tags: น้องชาม, ฟ้าให้เรามารักกัน, ละครดังช่อง7, เรื่องย่อ, เรื่องย่อละคร |

 
 
เรื่องย่อละครดัง “ฟ้าให้เรามารักกัน” (Destiny)

บทประพันธ์ : อัจฉรียา
———————————————–
จากคนละขอบฟ้า
จาก…ดินแดนแห่งความสุข
สู่….ดินแดนแห่งความรัก
คนบนฟ้าพาให้เขาและเธอมาพบกัน
และความรักของเธอกับเขาก็ได้เริ่มต้น
ณ ดินแดนของความรักแห่งนี้
รามเรน (น้องวิน สุดหล่อ) หนุ่มพื้นเมืองจากดินแดนแห่งเขาสูงเสียดฟ้า เดินทางมาประเทศไทยเพราะพี่สาวคือ ดนเกร์ คลอดลูกสาว แต่ พายัพ สามีที่เป็นชาวไทยได้หายตัวไปนับจากเดินทางกลับไปเยี่ยมบ้าน รามเรนจึงมาประเทศไทยเพื่อตามหาพี่เขยและส่งข่าวเรื่อง อีเลน่า หลานสาว
ปราลี (น้องชาม ลิลี่ว่าเธอเป็นคนน่ารัก ที่ดูมีเสน่ห์ดีนะคะ) ไกด์สาวแห่งไทยแลนด์ทัวร์เป็นคนที่ต้องเดินทางไปรับรามเรนที่สนามบิน เพราะ ชัยชนม์ ผู้เป็นเจ้านายมอบหมายหน้าที่ให้ แต่วันนั้นบังเอิญฝนตกหนัก รถติดอย่างมากทำให้ปราลีไปช้ากว่าเวลานัดอยู่มากโข ด้วยความเร่งรีบทำให้ปราลีไม่ทันระมัดระวังจนเกือบถูกรถชนโชคดีที่มีชายหนุ่มซึ่งเป็
นชาวต่างชาติมาช่วยไว้ก่อน ปราลีจึงปลอดภัย หญิงสาวประทับใจชายหนุ่มมาก และยิ่งรู้สึกดีมากขึ้นเมื่อเมื่อรู้ว่าเขาคือ ” รามเรน ” ลูกทัวร์ที่ปราลีต้องมารับ เมื่อปราลีบอกเหตุผลที่มาช้า รามเรนก็ไม่ตำหนิสักคำ ชายหนุ่มกลับมีรอยยิ้มที่เป็นมิตรให้กับปราลี
รามเรนขอให้ปราลีพาไปหาที่พักโดยบอกว่าจะท่องเที่ยวประเทศไทยเอง ทั้งที่จริงแล้วรามเรนต้องการที่จะสืบความจริงเรื่องของพายัพ แต่ระหว่างเดินทาง รามเรนกลับถูกกลุ่มมิจฉาชีพล้วงกระเป๋าจนเงินแทบจะหมดตัว
ปราลีสงสารจึงพารามเรนไปพักยังบ้านสีขาวริมฝั่งคลองของ คุณยายปริก คุณยายแท้ๆ ของปราลี เพราะที่บ้านของปราลีมีปัญหามากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของ กุลนภา แม่เลี้ยงที่คอยจับผิดปราลีทุกอย่าง รวมทั้ง บงกชเกศ น้องสาวต่างมารดาที่คอยอิจฉาริษยาเพราะเมื่อเรียนจบบงกชเกศก็ไม่เป็นโล้เป็นพายอะไร ในขณะที่ ปราลีก้าวหน้าในหน้าที่การงาน
กุลนภาบังคับให้ปราลีฝากงานจนบงกชเกศได้ทำงานในบริษัทไทยแลนด์ทัวร์ แต่บงกชเกศก็สร้างปัญหาให้กับปราลีตลอดโดยที่ คุณบัญชา [...]

เรื่องย่อละครดัง – อุบัติรักข้ามขอบฟ้า

Posted on January 19, 2008. Filed under: อุบัตรักข้ามขอบฟ้า | Tags: กอล์ฟไมค์, ละครดัง, อุบัติรักข้ามขอบฟ้�, เรื่องย่อละคร |

 
 
แนว : โรแมนติก คอมเมอดี้
บทโทรทัศน์ :พิง ลำพระเพลิง
กำกับ : พิง ลำพระเพลิง
ออกอากาศ : โมเดิร์น ไนน์ ทีวี (เร็ว ๆ นี้)
ประกาศด่วนจ้า ย้ายบ้านไปบ้านใหม่แล้วนะคะ ตามไปอ่านเรื่องย่อละครรายตอนตามบทโทรทัศน์ได้ค่ะลิงค์ไปบ้านใหม่
บ้านใหม่ Read Lakorn http://readlakorn.blogspot.com

อุบัติรักข้ามขอบฟ้า
          ไมค์ หนุ่มน้อยลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น ที่เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมายังประเทศไทยเพื่อตามหาแม่ โดยที่ตัวเองไม่ได้เตรียมตัวและมีความรู้ความเข้าใจอะไรเกี่ยวกับประเทศไทยเลยแม้แต่น้อย
          กอล์ฟ หนุ่มน้อยชาวไทย รักธรรมชาติ มีอดีตฝังใจกับการสูญเสียพ่อไปจากการเก็บกู้ซากปะการัง ด้วยความเป็นคนนิสัยแข็งกระด้าง ทำให้กอล์ฟมักจะไม่ยอมลงให้กับใครง่าย ๆ ซึ่งคู่ปรับคนสำคัญของกอล์ฟก็คือ เปิ้ล ผู้ซึ่งคลั่งไคล้วัฒนธรรมญี่ปุ่นเป็นชีวิตจิตใจ เป็นเจ้าของและผู้ดูแลอพาร์ทเมนท์ที่กอล์ฟเช่าอยู่
          และเพราะการมาประเทศไทยโดยไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน ทำให้ไมค์ต้องเจอะเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดคิดมากมาย รวมถึงโชคชะตาที่เล่นตลกจนทำให้ไมค์ต้องมาใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกับ แพท สาวสวยที่ทำงานเป็นผู้ประสานงานบริษัทโฆษณา ผู้ซึ่งใช้ชีวิตยามว่างอยู่ในโลกไซเบอร์ สังคมอินเตอร์เน็ตและไดอารี่ออนไลน์
          ทั้ง 4 คน ไมค์, กอล์ฟ, เปิ้ล และ แพท ได้มาเจอะเจอและรู้จักกัน ผ่านเหตุการณ์ชุลมุนและบังเอิญ เหตุการณ์ต่าง ๆ ก่อความชุลมุนจนถึงขั้นที่ทำให้ทั้ง 4 [...]

ลิลี่มาจัดลำดับลิงค์การอ่านเรื่อง “ชีวิตรันทด” ของพี่แอร์กี่ให้ค่ะ

Posted on January 17, 2008. Filed under: ชีวิตรันทด/แอร์กี่, แจ้งจากลิลี่ | Tags: ชีวิตรันทด, พันทิป, สงครามนางฟ้า, เรื่องจริงผ่านคอม, แอร์กี่ |

เพื่อความง่ายในการอ่านนะคะ โปรดอ่านตามลำดับดังนี้ค่ะ
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee1/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee2/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee3/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee4/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee5/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee6/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee7/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee8/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee9/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee10/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/17/airkee11/
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/10/airkee12/
จบแล้ว
http://readlakorn.wordpress.com/2008/01/11/airkee13/ 
อันนี้เป็นส่งท้ายจากลิลี่ ให้เครดิตพี่แอร์กี่และพันทิปค่ะ

ชีวิตรันทดเรื่องจริงผ่านคอม..พันทิป-โดยพี่แอร์กี่(11)

Posted on January 17, 2008. Filed under: ชีวิตรันทด/แอร์กี่ | Tags: ชีวิตรันทด, พันทิป, สงครามนางฟ้า, เรื่องจริงผ่านคอม, แอร์กี่ |

ชีวิตรันทด…เรื่องจริงผ่านคอมพ์ ตอนที่ 11
ฉันรีบเก็บของเสร็จจนได้ด้วยความชำนาญในการจัดกระเป๋า ใจบินไปกรุงเทพแล้ว ลูกเมฆของแม่ อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปนะลูก ถ้าลูกเป็นอะไร ฉันคงแย่แน่
ฉันนั่งเครื่องกลับโดยเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดธรรมดา นั่งในที่นั่งผู้โดยสาร ลูกเรือที่เดินทางแบบนี้เรียกว่า passive crew
ห่วงลูกเป็นมากมายอย่างไร ฉันได้ประจักษ์แจ้งแก่ใจในวันนั้นเอง
แต่ฟ้ายังเห็นใจฉันอยู่ จึงส่งหนุ่ยมานั่งเป็นเพื่อนฉันอีกครั้ง หนุ่ยเดินทางกลับกรุงเทพวันนั้น พอทราบเรื่อง หนุ่ยรีบย้ายมานั่งข้างๆฉันทันที
“ริน อย่าเพิ่งคิดมาก หลานชายรูปหล่อของลุงหนุ่ยต้องไม่เป็นไรหรอกนะ”
ฉันบีบมือหนุ่ยแน่น หนุ่ยบีบตอบ แล้วทำหน้าที่เพื่อนที่ดีต่อด้วยการชวนฉันทานอาหารที่เพื่อนๆนั่นหละเอามาเสิร์ฟ ต่างคนต่างหยิบอาหารหลายๆอย่างมาให้เราจนผู้โดยสารในที่นั่งถัดไปต้องเดาออกแน่ว่าเราเป็นญาติกับลูกเรือไฟลท์นั้น
ฉันไม่ค่อยมีแก่ใจฟังหนุ่ยคุยเลย แม้หนุ่ยจะพยายามเอ็นเทอร์เทนฉันด้วยการเล่าเรื่อง “เจ้าสาว”ของหนุ่ยให้ฟัง
“ริน ริ้นนน ใจลอยอีกละ จะฟังมั้ยเรื่องคู่หมั้นหนุ่ยน่ะ เค้าสวยนะ” หนุ่ยเขย่าตัวฉัน
“จริงเหรอ หนุ่ยหมั้นเมื่อไหร่ ไม่เห็นรู้เรื่อง ตกข่าวจัง” ฉันเออออไปกับหนุ่ย พร้อมคิดขึ้นมาได้
” แล้วหนุ่ยเปลี่ยนมาชอบผู้หญิงแล้วเหรอ ไหนเคยบอกรินไงว่า ผู้หญิงน่ะ ไม่ได้แอ้มขาอ่อนหนุ่ยร้อกกก” ฉันแกล้งทำเสียงล้อเลียนหนุ่ย
“ยั้ง ยังไม่ได้หมั้น กำลังจะ going to be หมั้นการเมือง แต่งการเมือง เค้าก็มีแฟนเป็นผู้ชาย หนุ่ยก็มีแฟนเป็นผู้ชาย อือ พูดเองงงเอง คืองี้ เค้าเป็นลูกสาวคนเดียวของ ดร.สนชัย พ่อเค้าอยากได้ลูกเขยเป็นด๊อก เอ๊ยด๊อกเต้อร์เหมือนกัน [...]

เรื่องย่อละครตามบทโทรทัศน์-สายใยสวาท (1)ต่อ2

Posted on January 17, 2008. Filed under: แจ้งจากลิลี่ | Tags: ตามบทโทรทัศน์, นิยายไทยรัฐ, ละครช่อง7, ละครดัง, สายใยสวาท, เรื่องย่อละคร |

 
เรื่องย่อละครตามบทโทรทัศน์ สายใยสวาท ตอนที่ 1 (ต่อ)
ขณะที่ห้องรับแขก คุณไลเอาผลไม้มาวาง จามรได้จังหวะ ก่อนวางถาด จับมือคุณไลทันที
พูดขึ้นอย่างอ่อนโยน
“เมื่อไหร่คุณจะรับปาก แต่งงานกับผมเสียที…ถ้าคุณยังกังวลเรื่องพินัยกรรม…”
“เปล่าเลยค่ะ ไลไม่เคยอยากได้ใคร่ดีกับสมบัติพัสถานอะไรทั้งสิ้น”
“งั้นก็แต่งงานกับผมซิ…รับรองว่า ผมจะไม่ทำให้คุณเสียใจเลย ถ้าคุณห่วงเรื่องลูกอ๊อด
ผมสัญญาว่าจะเลี้ยงให้ เหมือนกับเลือดเนื้อเชื้อไขของผมจริงๆ”
“ไลทราบค่ะ ว่าคุณทำได้อย่างนั้น” เธอดึงมือออกช้าๆ “แต่ตอนนี้ ไลยังไม่พร้อม
เพราะมีหลายสิ่งหลายอย่างที่รับปากคุณลุงไว้…”
ยังไม่ทันที่จามรจะอ้อนต่อ เสียงลูกอ๊อดดัง “คุณแม่ครับ” คุณไลโล่งใจ
อ้าแขนรับลูกอ๊อดวิ่งมากอดคอแม่ไว้ ท่าทีหวงคุณแม่…ปราณีวิ่งมา
ลื่นล้มลงจนคุณไลสั่นหัวเพราะแม่คนนี้ล้มบ่อย คุณไลหันไปบอกลูกอ๊อด
“สวัสดีคุณลุงหรือยังครับ” ลูกอ๊อดพูดห้วนๆ “ยังครับ…ลูกอ๊อดอยากให้คุณแม่พาไปเที่ยว”
“ลุงจะพาไปเอง…ไปกันสามคนเลยดีไหม”
“ไม่ดี” อ๊อดเสียงกระด้าง พอคุณแม่เตือนว่า ไม่ชอบเด็กดื้อ ลูกอ๊อดจึงยอม
“สวัสดีครับ คุณลุงจามร”
“ว่าง่ายอย่างนี้ ต้องให้รางวัล…ลูกอ๊อดอยากไปเที่ยวไหน บอกคุณลุงเลย…ไป”
คุณไลจูงลูกอ๊อดตามจามรไป ลูกอ๊อดทำจมูกย่น เพราะอยากไปกับคุณแม่สองคนมากกว่า
ooooooo
อัยการเดินเป็นเสือติดจั่นอยู่ในห้องคอนโดฯของเขา
ในที่สุดก็หมุนโทรศัพท์ไปยังบ้านของเขา แต่
ปราณีรับ บอกว่าบ้านอรุณวไล ยิ่งทำให้อัยการโกรธ เป็นไฟขึ้นมาทันที ตอกกลับไปทันใด
“อ้อ…ยังไม่ทันไร เปลี่ยนเป็นบ้านนังแม่มดแล้วเรอะ” พอปราณีให้พูดย้ำอีก
เขายิ่งตอกย้ำดังขึ้น “ฉันจะพูดกับนังแม่มด อรุณวไล”
ปราณีจึงแจ้นไปหาคุณไลยื่นโทรศัพท์ให้ กระซิบเบาๆ
“ใครก็ไม่ทราบค่ะ บอกว่าจะพูดกับแม่มด อรุณวไล” คุณไลไหวตัวเยือก ก่อนจะขอบใจ แล้วรับมา
สั่งปราณีให้ออกไป คุณไลสูดลมเข้าปอด ก่อนจะกรอกเสียงกร้าวลงไป
“ดิฉัน…อรุณวไลค่ะ และดิฉันเป็นคน ไม่ใช่แม่มด หรือผีดิบ”
“นัง…” อัยการขบตัวเองเขี้ยวแทบหัก
“สำเนียงส่อภาษา [...]

ชีวิตรันทดเรื่องจริงผ่านคอม..พันทิป-โดยพี่แอร์กี่(13)

Posted on January 11, 2008. Filed under: ชีวิตรันทด/แอร์กี่ | Tags: ชีวิตรันทด, พันทิป, สงครามนางฟ้า, เรื่องจริงผ่านคอม, แอร์กี่ |

จบแล้วค่ะ
ขอบคุณพี่แอร์กี่ ที่เล่าเรื่องสนุกๆให้ได้อ่านกัน และขอบคุณพันทิปแหล่งที่มาของข้อมูลค่ะ
ลิลี่แบ่งตอน ตามใจฉันนะคะ ไม่ตรงกับที่พี่แอร์กี่แบ่งตอนเล่าในพันทิป เนื่องจากตอน save
ข้อมูลไม่ได้ใส่ตอนไว้น่ะค่ะ
และก็ขอโทษทุกคนที่ลงตอนสลับไปสลับมา อืม แก้ไขไม่ได้ด้วย (รึแก้ได้แต่เราไม่รู้หว่า) เอาเป็นว่า
อ่านตามลำดับจากล่างสุด ขึ้นบนนะคะ แต่ให้ยึดตามลำดับเลขตอนเป็นหลักค่ะ

ชีวิตรันทดเรื่องจริงผ่านคอม..พันทิป-โดยพี่แอร์กี่(12)

Posted on January 10, 2008. Filed under: ชีวิตรันทด/แอร์กี่ | Tags: ชีวิตรันทด, พันทิป, สงครามนางฟ้า, เรื่องจริงผ่านคอม, แอร์กี่ |

ชีวิตรันทดเรื่องจริงผ่านคอม..พันทิป-โดยพี่แอร์กี่(12)

ขอนอกเรื่องนิดนึงค่ะ…
ไม่นานมานี้ มีแอร์รุ่นพี่ฉันคนหนึ่งติดต่อมา ทั้งที่เธอไม่เคยคุยกับฉันมานาน เรียกว่าไม่ได้สนิทอะไรกันนอกจากเคยบินด้วยกันบ้างเป็นครั้งคราว ฉันแปลกใจมากที่เธอโทร.มา คุยอ้อมไปอ้อมมาแล้วสุดท้ายถามฉันว่า
“รินเป็นคนเขียนเรื่องในเน็ทใช่มั้ย”
“เรื่องอะไรเหรอคะพี่” ฉันแกล้งถามกลับ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าเธอถามถึงเรื่องอะไร (ฉันเขียนอยู่เรื่องเดียวนี่นา)
“เรื่องของรินกับหนิงไง”
“แล้วพี่ทราบได้ไงคะว่ารินเขียน รินยังไม่ทราบเลยว่าเรื่องเป็นไง” เรื่องอะไรจะบอกว่าเราเขียน
“หน่อยเค้าบอก เค้าอ่านแล้ว มีคนส่งมาให้อ่าน เค้าบอกว่าต้องเป็นรินเขียนแน่ๆ”
(จำกันได้ไหมว่า หน่อย คือพี่สาวพี่หนิง)
“หน่อยเค้าฝากพี่มาบอกรินว่าอย่าเอาเรื่องในครอบครัวมาเขียน เสียหายหมด” พี่คนนั้นว่า
“รินไม่ได้เขียนคะ บอกพี่หน่อยด้วยนะคะว่าอย่าร้อนตัวไปเลย ใครถามก็บอกไปว่าไม่ใช่ริน”
แล้วฉันก็วางสาย
เรื่องคล้ายๆกันกับเรื่องของฉันมีอีกมาก เรื่องกัปตันมีเมียน้อยเป็นแอร์ วีนแตกเมียหลวง …เรื่องแย่งๆกันแบบนี้มีอีกเยอะ ทำไมต้องว่าเป็นฉัน…อิอิ ไม่รับซะอย่าง (เห็นยังว่ารินนี่มันร้ายเหมือนกัน)
ฉันมาเขียนเรื่องนี้ ไม่ใช่เพราะเจ็บแค้นครอบครัวของเขา หากอ่านจนจบ จะเข้าใจดีว่าฉันอโหสิกรรมให้ทุกคนไปนานแล้ว แต่..ที่มาเขียนเพราะอยากให้เป็นตัวอย่าง เป็นอุทาหรณ์สอนใจน้องๆลูกๆหลานๆ ทั้งเรื่องการเลือกคู่ครอง ทั้งการดำเนินชีวิต ทั้งแอบให้ความรู้เล็กๆน้อยๆเท่าที่นึกออก ฯลฯ
และที่เขียนมา ไม่เคยบอกว่าตัวเองดีเลย
————————————————————————————————–
เข้าเรื่องๆ กำลังสนุก (หรือเปล่าไม่รู้?)
ฉันไปลาท้อง ตามกฎบริษัท ฉันต้องลาออก หัวหน้าแอร์ตอนนั้นคือพี่หญิง (เสียชีวิตไปแล้วด้วยโรคมะเร็ง) ท่านน่ารักมาก พอฉันบอกว่าไม่อยากออกจากงาน อยากทำงานแผนกอื่น ท่านรีบหาให้ทันที ฉันเลยได้ไปทำงานที่แผนกหนึ่งในส่วนที่เกี่ยวกับการจัดโปรแกรมทัวร์ของบริษัทอันเป็นพื้นฐานความรู้ที่ทำให้ฉันได้เปิดบริษัทเล็กๆของตัวเองต่อมา
พี่หนิงเอาใจฉันมากขึ้น เชอร์รี่เงียบหายไปจนฉันตายใจว่าทั้งคู่เลิกกันแล้ว แต่เปล่าเลย ที่แท้แล้วตอนนั้นเชอร์รี่ประชดพี่หนิงด้วยการไปคบกับผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่ได้อยู่บริษัทเรา เป็นคนที่แต่งงานแล้ว มีลูกแล้วด้วย ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนเด็กๆเชอร์รี่คงเล่นเกมส์ลิงชิงบอลมากไปหรือเปล่า เลยชอบแย่งชิงของของคนอื่นนัก พอพี่หนิงรู้เข้า [...]

ชีวิตรันทดเรื่องจริงผ่านคอม..พันทิป-โดยพี่แอร์กี่(10)

Posted on January 10, 2008. Filed under: ชีวิตรันทด/แอร์กี่ | Tags: ชีวิตรันทด, พันทิป, สงครามนางฟ้า, เรื่องจริงผ่านคอม, แอร์กี่ |

ชีวิตรันทดเรื่องจริงผ่านคอม..พันทิป-โดยพี่แอร์กี่(10)
เอาแค่นี้ก่อน บางคนที่จีบกันแต่พยายามแลกไฟลท์ไม่ได้ จะส่งต่อเครื่องด้วยการแนบจดหมายไว้ให้กันอ่าน โดยใช้กระดาษของบริษัท ซองของบริษัท
พวกเรามักจะถือวิสาสะหยิบของบนเครื่องไปใช้ส่วนตัวเล็กๆน้อยๆ แล้วแซวกันเองว่า
“โอ๊ยยย ที่บ้านมีของบนเครื่องหมดแล้ว ขาดแต่เครื่องบิน อิอิ”
เข้าเรื่องดีกว่า มาอยู่ห้องนอกเรื่องนี่ดีที่สุด นอกเรื่องไปไหนได้ทั้งนั้น (ชอบห้องนี้จัง)
ฉันทำงานเสร็จเร็ว เพราะผู้โดยสารของฉันกับบิวมีไม่มาก ฉันบอกบิวว่า
“บิวดูผู้โดยสารนะ พี่จะไปช่วยข้างหลัง”
“อือฮึ” บิวรับคำ ต่อท้ายไล่หลังมาว่า
“พี่รินยังมีกะใจทำงานเนอะ เป็นบิวคงร้อนรุ่มกลุ้มจาย ทำอะไรไม่ได้เล้ยย คิดถึง Sleepless in Narita ใช่ม้าพี่ริน บอกบิวมาเลย บิวดูออก บิวเป็นคนอยากรู้แล้วต้องรู้ ไม่งั้นตายตานอนไม่หลับ เอ๊ย ตายตาไม่หลับ พูดถูกมั้ยกรู”
ฉันเดินหนีคำถามของบิวไปที่ช่วยทำงานที่ชั้นประหยัด มันไม่ใช่หน้าที่ที่เราต้องไปช่วยงานในโซนที่ไม่ได้รับมอบหมายให้ทำงาน หากเป็นน้ำใจมากกว่า มาเครื่องเดียวกัน ว่างแล้วช่วยๆกัน เดี๋ยวก็เสร็จ การช่วยงานกันเป็นเรื่องธรรมดา ใครไม่ช่วยสิแปลก
เสร็จจากการบริการ พวกเราจะต้องเดินบอกให้ผู้โดยสารช่วยกันปิดหน้าต่าง เนื่องจากจะมีการฉายภาพยนต์ บวกกับเราต้องบินข้ามเส้นแบ่งเวลา ทำให้เวลากลับกลางวันเป็นกลางคืนสลับกัน มืดอยู่ไม่นาน พอข้ามเส้นแบ่งเวลา กลายเป็นกลางวันไปเฉย การปิดหน้าต่างจึงช่วยให้ในเครื่องมืดลง สะดวกสบายในการนอนพักผ่อนของผู้โดยสาร
เวลาไปอเมริกา ร่างกายพวกเราต้องปรับตัวกับเวลาที่เปลี่ยนไปมาก การสลับเวลาไปถึงสิบสี่สิบห้าชั่วโมง ทำให้นาฬิกาในตัวรวนไปเลย
งานของพวกเรา ต้องปรับตัวกับเวลาที่ไม่เป็นเวลา หมายถึงว่า เราต้องพยายามปรับตัวให้ได้ตามเวลาของประเทศที่เราไปพัก กินนอนตามเวลาของเขา ซึ่งไม่ตรงกับเวลาบ้านเรา [...]